Back to School

Millionæren Thornton Melon (Rodney Dangerfield) er oppgitt over at sonen hans vil slutte på college, og utfordrar han på å fortsette dersom han sjølv vel å gå tilbake til skulebenken. Og sånn startar filmen om førsteåret til den godt vaksne Thornton.

Back to School er ein knakande god komedie. Passe tåpeleg, passe fantasifull, men stort sett innanfor grensene til realisme. Filmen er god på scener som skapar oppstyr, og desse er greit grunngitt. Og viktigast av alt er filmen god på å ta ting på kornet, og god på timing – og timing er gull.

Thornton er ein fargerik fyr som finn på mykje rart. Han er impulsiv, tar mange snarvegar, men snur i blant på femøringen og er smart og løysingsorientert. Denne vekslinga held han litt på avstand frå oss, og skapar ein slags mystikk med. Men likevel blir me nok kjent med han elles til at han fungerer godt som hovudperson og er senter for kjenslene i filmen. Forholdet til sonen spelar ei stor rolle her.

Eg har lenge visst om Back to School, men har med frykt for at filmen skulle vere tåpeleg og dårleg latt vere å sjå han. Dette har fullt og heilt vore fordi eg ikkje har sett meg godt nok inn i handlinga. No når eg endeleg såg han blei alle fordommar blåst vekk. Gammal mann på college fungerer godt.

Back to School 1986 plakat - Filmdagbok