Career Opportunities

At John Hughes har skrive manus til Career Opportunities blir merka. Filmen har likskapar til ein av mine favorittfilmar, The Breakfast Club, som ikkje er mogleg å oversjå.

Som i den eigenregisserte filmen til John Hughes frå seks år tidlegare blir handlinga lagt til eit avgrensa område, og motsetningar frå ulike sosiale lag blir tvinga til å sosialisere. Denne gangen er staden eit kjøpesenter, og det er berre to personar som samhandlar.

Eit anna gjenkjenneleg John Hughes-element som blir blanda inn i handlinga er den kriminelle duoen. Tankane mine går umiddelbart til den seinare Home Alone.

På sett og vis er Career Opportunities ein underhaldande film, som stikk akkurat passe djupt til å skape tredimensjonale karakterar. Ikkje på same nivå som The Breakfast Club her, men godt og vel halvveges. Det er også ein film som appellerer til fantasien om å vere i ein butikk etter stengetid, og kunne gjere som du vil.

Mitt einaste problem er den overraskande brå slutten. Når filmen rundar 75 minuttar og trådane er i ferd med å bli samla, verkar det nesten som at 10 vesentlege minuttar er borte, og berre det siste minuttet er igjen. Ja takk til ein film som ikkje drar ut slutten, men her manglar den.

Career Opportunities 1991 plakat - Filmdagbok