Christine (1983)

Film / 28. september 2007
3/5

Jau, jau. Christine er nok langt i frå det beste John Carpenter har laga. Men den er ikkje helt blåst for positive sider. For å ta det som gjer at Christine går an å sjå først. Den har god musikk, da først og fremst Carpenter sin eigen filmmusikk. Med denslags som grunnlag kan det meste bli spennande.

Christine er litt spennande, men først og fremst veldig frusterande. Det handlar om jyplingen Arnie som får pes både på skulen og heime. Så skaffar han seg en gammal bil som han pussar opp igjen. Bilen heter Christine og har en valdeleg fortid, fleire har døydd i seta på grufullt vis. Her er det tydeleg snakk om noe overnaturleg. Ikkje så overraskande når filmen er basert på Stephen King-skribleri.

Heile greia med at Christine blir truande er ganske så på trynet. Hadde dei bytta det ut med en robot og gjort science fiction ut av dette hadde det kunne blitt en glimrande film, viss dei hadde fått skodespelarar med talent med. Ikkje at det er fullstendig mangel på det, Harry Dean Stanton har talent, men fekk ikkje gjere så mykje ut av seg.

Så det som først og fremst er Christine sitt punkterte dekk er at grunnlaget for filmen, ein bil med mystiske krefter, er teit. At grunnlaget er blåst er jo ganske dramatisk. Og at menneska i konfrontasjon med bilen blir forvandla til idiotar. High-school dramaet er ei stund helt ok å følge med på. Pluss en uforklarleg kraft i filmen som gjer at eg berre måtte få med meg slutten.

Christine 1983 plakat - Filmdagbok

Regi

John Carpenter (I)

Manus

Stephen King, Bill Phillips

Skodespelarar

Keith Gordon, John Stockwell, Alexandra Paul, Robert Prosky, Harry Dean Stanton, Christine Belford, Roberts Blossom, William Ostrander, David Spielberg, Malcolm Danare

Sjangrar

Drama, Fantasi, Grøssar, Thriller

Land

USA

IMDb

IMDb-side om Christine

Forfattar