City Lights (1931)

Film / 15. desember 2007
4/5

Charles Chaplins City Lights har fleire artige innslag, inkludert den spennande boksekampen i byrjar der en av karakterane prøver å begå sjølvmord. Dette er sjølve symbolet slapstick-komedie. Det er i stor grad fysisk og ingen tale. Det er uverkeleg og strider mot sunn fornuft. Denne forma for humor kan by på god latter, eller få meg til å glise av takknemlighet.

Eit av det eg synst var mest interessant med denne filmen, og for så vidt i andre Chaplin-filmar eg har sett, er mekanikken i slik tidleg form for filmatisk historieforteljing. Historiens trådar er så enkle, at det nesten er berre ei. Du kan neppe kalle noe en digresjon.

Det er en enkelt reise gjort av ein karakter som møter andre. Nokon gonger kan slike enkle historier vere de mest effektive. Du oppdagar at du faktisk ønsker at Chaplin skal få tak i pengar til en blind jentes husleige. Filmen kan vere lett, og kvifor kan han ikkje vere det? Men mens eg ser på, tar eg ikkje historie lett. Dette er imponerande.

Som et tillegg kan eg skyte inn at Chaplin sjølv stod for den gode filmmusikken til City Lights.

City Lights 1931 plakat - Filmdagbok

Regi

Charles Chaplin

Manus

Charles Chaplin, Harry Carr, Harry Crocker

Skodespelarar

Virginia Cherrill, Florence Lee, Harry Myers, Al Ernest Garcia, Hank Mann, Charles Chaplin, Jack Alexander, T.S. Alexander, Victor Alexander, Albert Austin

Sjangrar

Drama, Komedie, Romantikk

Land

USA

IMDb

IMDb-side om City Lights

Forfattar