Death Wish (1974)

Film / 13. november 2007
4/5

Eg gjekk til Death Wish med nesten ingen forventningar, forutan framsyninga av Charles Bronson, ein mann eg kjenner på namnet, visste eg lite håndfast. Grunnen til at eg kom over filmen var mine møter med Rambo og den lille likskapen desse har under nemninga av å vere one man army-filmar.

Det er med andre ord ikkje overraskande at dei nesten ikkje-eksisterande forventningane mine var at Death Wish skulle vere en meir reindyrka actionfilm. Tidleg på 1970-talet som vi er var politifilmar som Dirty Harry og Paul (Bronson) minner meg litt om Harry. Begge er rå med pistolen i handa og gjer samfunnet en teneste. Paul er derimot ingen politmann, men en arkitekt som etter kona si død tar lova i eigne hender. Politiet følger like i hælane og media er på saken, så det kan sies at filmen ikkje berre handlar om å vise blod.

Eg blei småimponert over retningen filmen tok, så mykje tid som blir brukt til å bygge opp rundt Paul som karakter (på ein god måte) og at den framleis er blodtøff. Mykje av æra gir eg Charles Bronson, han passar perfekt inn her. Death Wish er kanskje ingen klassikar og byr heller ikkje på minneverdige scener. Som underhaldningsfilm er den derimot upåklageleg, og har tålt sine 33 år godt. Morosamt er det å sjå Jeff Goldblum dukke opp i en liten rolle i det som er debutfilmen hans.

Death Wish 1974 plakat - Filmdagbok

Regi

Michael Winner

Manus

Brian Garfield, Wendell Mayes, Gerald Wilson, Michael Winner

Skodespelarar

Charles Bronson, Hope Lange, Vincent Gardenia, Steven Keats, William Redfield, Stuart Margolin, Stephen Elliott (I), Kathleen Tolan, Jack Wallace, Fred J. Scollay

Sjangrar

Action, Drama, Krim

Land

USA

IMDb

IMDb-side om Death Wish

Forfattar