The Last Song

Ei ung og opprørsk jente skal i lag med broren bu hjå faren. Dei reiser frå New York til ein sørlegare og mindre by ved kysten. Favorittplasseringa til Nicholas Sparks for bøkene hans ser det ut til, og dette er ein adapsjon av ein av hans bøker.

Dette er sommaren då jenta, Ronnie, blir vaksen. Kjærleik og sjukdom legg føringane for dramatikken. Ein lokal gut (Liam Hemsworth) ser forbi den påtatte og falske personlegdommen Ronnie har, og ting utviklar seg frå det. Så blir ein sjukdom til ein kjær person avslørt, og ting utviklar seg frå det.

I hovudrolla er ei 18 år gammal Miley Cyrus. Det er heilt greitt. Greg Kinnear spelar faren hennar, og har ein godt skrive rolle for seg. Ingenting å sei på han heller.

Dette er et typisk melodrama, slik som Nicholas Sparks-historiene er kjent for. Det osar altså ikkje av originalitet, men det er ei fin blanding av fleire trådar som gjer det omfattande nok til å bli ein god film. Dette er også ein type film og sjanger der eg set pris på kjente skodespelarar. Det tilfører ei form for profesjonalitet til noko som lett kunne ha blitt til ein laber tv-film, om ikkje dei rette grepa var gjort. Men eg synst altså dei rette grepa er på plass, og totalen blir god.

The Last Song er ikkje den filmen som går nærast innpå meg, til det sit ikkje alt som støypt. Det er sjukdommen som er den sterkaste biten av historia, mens kjærleikshistoria her manglar det gripande elementet. Kjemien er ikkje den heilt store heller.

Eg har fått sansen for romantiske filmar som går føre seg på idylliske småstader, og filmar basert på bøker av Nicholas Sparks ser eg glatt. Denne er grei nok, men hamnar nok nedst på lista blant desse filmane førebels.

The Last Song 2010 plakat - Filmdagbok