Banshun

Banshun frå 1949 er filmen som mange reknar som starten på Yasujirō Ozu sin store periode. Det er ein film der han finn forma si for alvor. Eg tykte Banshun traff bra, utan at eg vil seie han er blant dei aller beste eg har sett av denne regissøren.

Noriko lever godt saman med faren sin, enkjemannen Shukichi. Ho har ingen planar om å gifte seg, heilt til tanta Masa overtyder faren om at 27-åringen Noriko snart vil bli verande aleine for alltid om ho ikkje giftar seg snart. Premisset er enkelt. Det er noko Yasujirō Ozu er godt på, den trengs ikkje for mykje dramatikk for å seie noko om livet.

Chishū Ryū spelar faren og Setsuko Hara dottera Noriko. Setsuko Hara er ein viktig grunn til at dette fungerer. Ho spelar Noriko med eit smil og ein varme. Ho er ikkje er ulykkjeleg, men ho vil ikkje sleppe taket i det ho har.

Banshun er den første av filmane til Yasujirō Ozu etter krigen der han verkeleg byrja å studere karakterane sine djupare. Det merkar eg i samanlikning med dei tidlegare filmane hans. Eg har sett fleire av dei seinare filmane hans, og det er kjekt å sjå Banshun der han sette inn støtet på dette området.

Forventningane til giftarmål, kva eit vaksent barn skuldar familien sin, kva tradisjonar gjer med enkeltmennesket. Dette er kjente spørsmål i Yasujirō Ozu-land, og ein gjengangar. Banshun er den første av mange av filmane hans som utforskar forholdet mellom foreldre og vaksne barn. Det sosiale presset på Noriko blir aldri framstilt som noko vondt. Det er det som gjer det interessant.

Hjå 1More Film Blog (1morefilmblog.com) blir det stilt spørsmål ved kor lite filmen utfordrar forventningane som blir lagde på Noriko. Kritikaren meiner at giftarmålet nærmast blir behandla som noko uunngåeleg, utan at filmen tek særleg stilling til om det faktisk er rett for henne. Det er eit interessant motstykke til mi eiga oppleving. Eg synest nettopp det at ingen av personane blir framstilte som vonde, gjer situasjonen meir truverdig. Dei handlar ut frå det dei meiner er best, sjølv om resultatet ikkje nødvendigvis blir godt for Noriko.

Eg tykker Banshun er blant dei filmane av han der han lykkast med å vere konkret.