Hopp til hovedinnhold
Plakat for DC League of Super-Pets (2022)

DC League of Super-Pets

Film
3

Det beste med DC League of Super-Pets er dyra. Nærmare bestemt humoren som kjem gjennom dei ulike dyra i både store og små roller. Sjølve historia blir eg mindre opptatt av.

Når dei vanlege superheltane blir sette ut av spel, må eit lag med dyr og nyvunne superkrefter prøve å ordne opp. Det gir filmen eit opplegg for å samle ganske ulike typar og la dei finne ut kva dei kan få til saman.

Eg har meir glede av det dei gjer undervegs enn av spørsmålet om korleis det skal gå. Handlinga blir mest eit fartøy for å vise fram dyra og humoren deira. Det er ikkje nødvendigvis noko stort problem i ein komedie, men det gjer at spenninga betyr mindre for meg.

Nell Minow framhevar på RogerEbert.com (rogerebert.com) korleis filmen finn humor i kjærleiken til både kjæledyr og teikneserieheltar. Det er eit meir entusiastisk blikk på denne blandinga enn mitt, men humoren er også det eg set mest pris på.

Resultatet blir ein gjennomsnittleg animasjonsfilm med morosame delar. Eg får nokre gode møte med dyra, medan sjølve eventyret ikkje blir spesielt spennande.