Haha wo kowazuya

Dei tidlege filmane til Yasujirō Ozu har ikkje alltid vore blant dei beste. Dei har likevel stort sett eit tydeleg tema. Haha wo kowazuya, eller A Mother Should Be Loved, har også det.

Ein ung mann oppdagar at kvinna han har vakse opp med som mor, ikkje er den biologiske mora hans. Faren er død, og det han får vite, endrar forholdet til både henne og broren. Ei opplysning blir større enn alt han har visst om familien fram til då.

Eg finn noko interessant i kor mykje sanninga betyr for han. Forholdet har jo eksistert lenge før han fekk vite dette. Men når han opplever å ha blitt ført bak lyset, blir det vanskeleg å halde fast i det kjende.

Grant Watson meiner på FictionMachine (fictionmachine.com) at filmen er mindre utvikla enn dei seinare verka til Yasujirō Ozu. Han framhevar likevel det nedtona skodespelet til Mitsuko Yoshikawa. Det er ei vurdering som passar med mitt inntrykk av eit godt tema i ein meir middels film.

Den bevarte utgåva manglar starten og slutten. Det er eit atterhald ved det me kan sjå i dag. Familieproblemet står likevel tydeleg nok til at filmen gir meg noko å tenke på.