Inferno

Det er mange år sidan eg såg dei to første filmane om Robert Langdon (Tom Hanks). Eg hugsar ikkje godt nok kva eg meinte om dei til å gjere ei samanlikning. Inferno fungerer for meg som ein heilt kurant spennings- og mysteriefilm.

Den tredje filmhistoria om figuren til Dan Brown byrjar på eit italiensk sjukehus. Hovudpersonen vaknar utan å vite korleis han kom dit, og må prøve å forstå kva som har skjedd. Spor knytte til Dante gir han eit nytt mysterium å løyse.

Eg fekk omtrent den typen spenning eg ventar av opplegget. Han blir verken ein stor opptur eller ein tydeleg nedtur. Eg har noko å følge med på, og det held til ei grei stund.

Christy Lemire gir Tom Hanks ros på RogerEbert.com (rogerebert.com). Ho meiner han gjer ein svært kunnskapsrik figur tilgjengeleg, men at vendingane i historia blir for rotete. Det er eit svakare totalinntrykk enn mitt, sjølv om ho finn noko som fungerer i hovudrolla.

Eg har ikkje noko større dom å gi Inferno. Han er kurant medan eg ser på, og det er også omtrent der inntrykket mitt blir verande.