
Krigere
Krigere kjem tett på kor mykje det kan bety at éin person stiller opp. Eg synest det er ein gripande film om å få ein ungdom bort frå kriminaliteten før miljøet tar endå meir tak.
Ungdomsarbeidaren Berat Jusufi prøver å hjelpe Mamo Erkmen til ein annan kvardag. Han gir han ein stad å bu og forsøker å skape alternativ til det gamle miljøet. Begge medverkar som seg sjølve i ei forteljing som gjenskaper verkelege hendingar.
Det forklarer kvifor eg innimellom opplever filmen nesten som ein spelefilm. Historia har ein konkret konflikt og menneske som står i han. Det handlar om noko som må gjerast, framfor berre om eit problem som skal forklarast.
Sven Arne Kjepso på Politiforum (politiforum.no) meiner den lågmælte forma kler historia. Han saknar likevel meir av livet rundt dei to, og synest filmen blir ståande litt åleine med forholdet mellom dei. Det er eit forståeleg atterhald. For meg er nettopp dette forholdet nok til å skape engasjement.
For meg er engasjementet for desse to menneska det som veg tyngst. Eg blir oppteken av om Berat Jusufi klarar å hjelpe, og kva som skal til for at Mamo Erkmen kan få ein annan kvardag.
