Love Me Tonight

Love Me Tonight er ein pre-code-film av høgt kaliber. Maurice Chevalier fungerer godt i hovudrolla, og filmen kjennest livleg. Eg likar korleis pengar, kjærleik og lureri kan få plass i det same opplegget.

Maurice Courtelin (Maurice Chevalier) er ein skreddar som prøver å få betalt av ein adelsmann. Det fører han til eit slott, der han blir teken for å vere noko heilt anna enn ein skreddar. Møtet med ei prinsesse gjer det freistande å la misforståinga leve vidare.

Eg har ei kjensle av at noko av livet i filmen kjem av brodden han vågar å ha. Han høyrer til tida før den strenge handhevinga av Hollywoods produksjonskode. Det gir eit anna rom for antydingar og humor enn i mange av filmane som kom seinare.

Oggs Cruz framhevar på Lessons From the School of Inattention (oggsmoggs.blogspot.com) korleis songane og den kvikke dialogen verkar saman. Han trekker særleg fram at ein melodi vandrar frå person til person før dei romantiske hovudfigurane har møtt kvarandre. Det er hans konkrete døme på oppfinnsamheita som gir filmen fart.

For meg fungerer dette som meir enn eit gammalt musikalsk opplegg. Maurice Chevalier gir filmen noko å samle seg rundt, og blandinga av romantikk og lureri held han i live.