Paddington in Peru

Eg hadde ikkje fått med meg at Paddington in Peru var komen ut. Det var kjekt å møte bjørnen igjen. Denne gongen er filmen mindre britisk av seg, men framleis koseleg.

Bjørnen reiser med familien frå London til Peru for å besøke tanta si. Ho er borte då dei kjem fram, og besøket blir til ei leiting. Dermed får historia eit søramerikansk eventyropplegg i staden for den vanlege kvardagen i London.

Eg merkar skilnaden i miljø. Det er noko anna å flytte handlinga bort frå dei britiske omgivnadene som tidlegare har vore så sentrale. Likevel er det nok igjen av det koselege til at eg får glede av gjensynet.

Omtalen på Jason's Movie Blog (jasonsmovieblog.com) vurderer filmen som god, men åtvarar mot humor som kjem i vegen for samanheng og kjensler. Det er eit nyttig poeng om kva ein slik film må halde på, også når han flyttar historia til eit større eventyr.

For meg blir dette ein grei film å oppdage litt etter at han kom. Turen til Sør-Amerika endrar uttrykket, utan å fjerne all gleda ved å vere tilbake hos denne bjørnen.