Project Hail Mary

Eg forventa meir av Project Hail Mary. Ikkje fordi han er dårleg, men fordi han er for lang. Filmen varer i 156 minuttar, snautt to og ein halv time, og det merkar eg. Fleire scener kunne vore strammare. Ta bort ein time, og det hadde vore ein langt tettare film.

Filmen følger Ryland Grace. Han er ein lærar som vaknar opp på eit romskip langt frå jorda, utan å hugse kven han er eller korleis han kom dit. Ryan Gosling spelar hovudrolla. Filmen er basert på ei bok av Andy Weir, som òg skreiv The Martian. Etter kvart som Ryland får hugsen tilbake, forstår han kva oppdraget hans er. Nemleg å løyse gåta bak eit mystisk stoff som får sola til å døy ut.

Filmen prøver å vere storslått og viktig. Men han klarer ikkje heilt å oppnå det. Det kan vere fordi han ofte driv med tull og tøys. Humoren fungerer ikkje alltid saman med den seriøse tematikken. Sjølv om filmen rett nok er morosam.

Det finst mange scener som kunne vore kutta ut eller kutta ned på. Når eit drama strekker seg over to og ein halv time, må det forsvare lengda si med innhald og spenning.

Lengda er òg den viktigaste innvendinga på ReelAdvice (reeladvice.net), sjølv om omtalen er langt meir begeistra enn eg er. Jed Chua meiner den siste halvtimen pakkar inn fleire vendingar og avsløringar som får historia til å verke forlenga. For han er dette eit mindre problem. For meg veg behovet for ei strammare forteljing tyngre.

Det er ikkje mykje anna eg har å utsette på filmen. Det er ein solid produksjon. Så hadde Project Hail Mary berre vore kortare. Eg sit igjen med inntrykket av ein film som kunne vore ein sterk science fiction-thriller.