Siu ngo gong woo

Siu ngo gong woo, også kjent som The Swordsman, er innvikla. Det er mange folk å halde frå kvarandre, og fleire liknar kvarandre både i utsjånad og klede. Namna er heller ikkje lette å hugse.

Fleire grupper er ute etter ei stolen samling tekstar som skal gi store ferdigheiter i kampsport. Ein sverdmann blir dratt inn i jakta, og det er vanskeleg å vite kven me kan stole på. Det er eit opplegg med mykje rom for intrigar.

For meg blir det for mykje å sortere medan filmen går. Når eg må bruke tid på å finne ut kven som er kven, får eg mindre overskot til sjølve historia. Eg kjenner at filmen krev meir merksemd enn eg klarer å gi han.

Andrew Saroch skriv på Far East Films (fareastfilms.com) at filmen kan verke forvirrande ved første visning, men gir meir ved gjensyn. Han meiner også at det store persongalleriet straffar sjølv korte glipp i konsentrasjonen. Det kjenner eg igjen, sjølv om eg ikkje har sett han fleire gonger.

Klippinga i slåstscenene gjer dessutan handlinga slitsam å følge. Eg endar med eit middels inntrykk av ein film der både historia og kampane krev meir arbeid enn eg skulle ønske.