Siworae

Siworae og den amerikansk nyinnspelinga The Lake House er meir ulike enn eg hadde trudd. Det spelar ingen rolle eigentleg, for begge filmane er gode.

Siworae er ikkje fullt så dramatisk, men ein varmare og meir fargerik film enn The Lake House. Kontakten er tona ned og musikken er etter min smak mykje betre.

Det stillferdige uttrykket blir også trekt fram på A Nutshell Review (anutshellreview.blogspot.com). Skribenten meiner færre forklaringar og mindre plass til sidefigurane gir kjærleikshistoria meir rom enn i den amerikanske versjonen. Han føretrekker originalen klart. Eg treng ikkje velje like hardt mellom dei, men samanlikninga passar godt med inntrykket mitt av ein film som dempar dramatikken og likevel får fram både varme og romantikk.

Det krev litt meir å følge med på denne filmen trur eg. No hadde eg ganske grei oversikt over hovudtrekka, men for ein som ikkje har sett The Lake House går kanskje Siworae litt fort unna eit par plassar. Eg skal ikkje uttale meg meir om saka.