
The Blue Lagoon
Kva skjer dersom to barn strandar på ei øy og må vekse opp der, langt frå andre menneske? Og kva skjer når dei blir eldre og får romantiske interesser for kvarandre? Det er kjerna i The Blue Lagoon, og eg synest opplegget fungerer nokså godt.
Richard (Christopher Atkins) og Emmeline (Brooke Shields) blir verande på ei isolert øy etter eit skipsforlis. Dei må lære å klare seg med det som finst der, og livet går vidare utan det vanlege samfunnet rundt dei.
Det eg får mest ut av, er nettopp denne delen. Dei er stranda, og må arbeide for å overleve. Det gir historia noko meir konkret enn berre to unge som skal finne ut kva dei føler for kvarandre.
Roger Ebert på RogerEbert.com (rogerebert.com) er svært negativ. Han meiner filmen kunne vore interessant som ei historie om overleving, men at han heller blir ein idealisert romanse. Eg er meir positiv, sjølv om eg også ser overlevingsdelen som den mest interessante inngangen.
Det er ikkje ein film eg blir veldig begeistra for. Men premisset har noko ved seg, og livet på øya held meg med. Eg får meir ut av arbeidet med å klare seg enn av spørsmålet om kva som skjer når dei blir forelska.
