Wong Fei Hung II: Nam yee tung chi keung

Once Upon a Time in China II er ein solid oppfølgar som held stilen frå første film. Sjølv om han ikkje heilt når opp til originalen. Jet Li er tilbake som Wong Fei Hung, og leverer ei god rolletolking. Han har full kontroll på karakteren sin, og høg presisjon i kampane.

Historia denne gong er lagt til ein periode med aukande friksjon mellom utanlandske og kinesiske makter, med ei kvasi-religiøs sekt som den store trugselen. Det gir filmen ein mørkare undertone, og gjer han hakket meir politisk. Det er interessant å sjå korleis filmen, trass i mykje humor og action, tek seg tid til å problematisere religiøs ekstremisme og kulturell kollisjon.

På It’s a Beautiful Film Worth Fighting For (abeautifulfilm.blogspot.com) blir sambandet mellom kampane og tematikken framheva. Omtalen meiner oppfølgaren fører vidare spørsmåla frå første film, mellom anna gjennom sektleiarane sine lovnader om vern som dei ikkje kan halde. Det passar godt med at eg finn meir enn action her. Kampane viser både ferdigheiter og makt, og kan avsløre kva personane prøver å få andre til å tru på. Då får koreografien òg ei oppgåve i historia.

Det verkelege høgdepunktet er sjølvsagt kampane. Jet Li briljerer i ein duell med ei vifte mot ein sint mobb, men mest minneverdig er den spektakulære staven-duellen med Donnie Yen mot slutten. Det er ein kampkoreografisk perle, ein ballett i presisjon og kraft, og eitt av dei verkeleg store auga-blink-opplevingane i martial arts-filmhistoria.

Alt i alt er filmen mindre pompøs enn den første, men har sterkare kampsport. Ei oppfølgar som kjenner si rolle, og som gir oss både nerve, humor og ekte kung fu-kunst.