Yīngxióng

Yīngxióng, eller Hero på engelsk, er eit meisterverk for meg. Bilda er nydelege, historia fin og flyten god. Dei pene spesialeffektane har også ein plass i opplevinga.

Ein namnlaus krigar kjem til kongen av Qin og fortel korleis han har overvunne tre farlege leigemordarar. Jet Li spelar krigaren. Forteljinga får ulike versjonar, og kvar versjon endrar måten me ser hendingane på.

Dette er ein rolegare kampsportfilm enn ein kanskje ventar. Eg vil nesten kalle han ein kunstkampsportfilm. Kampane er del av eit visuelt arbeid som gir meg mykje å sjå på, og det er godt å kunne følge historia utan at alt må haste.

Meldinga på The Asian Cinema Blog (asiancinemablog.com) peikar på at dei ulike versjonane av historia også får ulike fargar. Når versjonen endrar seg, endrar stemninga og forholdet mellom personane seg. Det er eit konkret poeng om korleis bilda blir meir enn pynt.

Eg anbefaler Hero til den som likar at ein kampsportfilm kan få vere litt roleg. Her har eg glede av både det som blir fortalt og måten det blir vist på.