
Zootopia
Det er mykje moro i måten Zootopia gjer dyr til innbyggarar i ein moderne storby på. Disney får ein del ut av både forskjellane mellom artane og det menneskelege dei legg i dei. Eg hadde det fint med dette, sjølv om eg gjerne skulle kjent litt meir undervegs.
Kaninen Judy Hopps vil bli politi. I storbyen møter ho reven Nick Wilde, og dei blir involverte i ei sak om dyr som har forsvunne. Det gir filmen ei kriminalhistorie å bygge dei mange dyrepåfunna rundt.
Humoren fungerer godt. Stemmene er også med på å gi figurane liv. Det er lett å like ideane i denne verda, og filmen har fleire morosame måtar å bruke dei på. Eg skulle berre ønske at historia fekk litt meir djupn for meg.
Adam Droge legg på DrogeMiester’s Lair (drogemiester.blogspot.com) størst vekt på nettopp kjenslene og djupna. Han meiner filmen gir vaksne meir å hente enn marknadsføringa tyda på. Der skil me lag. Eg ser at filmen vil meir enn å lage dyrevitsar, men eg får mest ut av komedien.
Zootopia er ein underhaldande animasjonsfilm. Eg likar oppfinnsamheita, utan å bli like begeistra for heilskapen.
